مرگ پی‌درپی مانکن‌های سایز صفر و جنبش ضد لاغری

روانشناسی لاغری

مرگ دو مانکن جوان ۲۱ و ۲۲ ساله که بر اثر رژیم های طولانی مدت دچار سوء تغذیه، از کار افتادن قلب و نارسایی کلیه شده بودند صنعت مد را دچار شوک کرد. هنوز بیشتر از چند ماه از این مسئله نگذشته که خواهر یکی از این دو مانکن، به اسم الیانا روماس، ۱۸ ساله هم به طور مرموزی درگذشته.

جسد این دختر جوان در اتاقش توسط مادر بزرگش پیدا شد. خوانواده و دوستانش گفتند که او بخاطر رژیم و تلاش برای لاغر ماندن نمرده و همینطور آژانسی که این مانکن برای آن کار می کرد هم اعلام کرد که او مشکل وزن نداشته است. با این حال حدس زده میشود که آلیانا هم مثل خواهرش بخاطر فشار ناشی از مشکلات در رقابت برای گرفتن کار، دچار بولیمیا و آنورکسیا بوده است.

بولیمیا یک بیماری روانی است که در آن فرد غذا می خورد ولی بعد دچار عذاب وجدان می شود و بالا می آورد. آنورکسیا هم بیماری است که در آن فرد فکر می کند که خیلی چاق است و اصلا میلی به غذا خوردن ندارد و از غذا خوردن امتناع می کند، حتی اگر از شدت لاغری پوست و استخوان هم شده باشد.

مردن پی در پی مانکن هایی که فقط با رژیم کاهو و سیب و گوجه فرنگی زندگی می کردند موجب ایجاد واکنش های جهانی بر علیه استفاده از مانکن های خیلی لاغر یا به اصطلاح سایز صفر شده است و در واکنش به این مخالفت های بین المللی برگزار کنندگان هفته های مد در شهر های مختلف دنیا ممنوعیت هایی را هم اعمال کرده اند. مثلا در هفته مد مادرید در اسپانیا مسئولین استفاده از مانکنهای سایز صفر را ممنوع اعلام کردند و بنابراین طراحان مجبور شدند از مانکن های چاق تر که به نظر سالم تر می رسیدند استفاده کنند.

اما در هفته مد ایتالیا اگرچه سخت گیری هایی صورت گرفت اما مانکنهای سایزصفر از شرکت در نمایش های مد یا کت واک ها منع نشدند. به گفته مقامات برگزاری هفته مد در میلان، مانکن ها برای اینکه بتوانند در نمایش های مد لباس شرکت کنند، باید یک تاییدیه پزشکی می آوردند که ثابت کند وزنشان مناسب است و سالم اند.که البته این با مخالفت بعضی از آژانس های استخدام مانکن ها مواجه شد. ماریو گوری رییس آژانس مانکنی گلامور گفت که وزن به خیلی عوامل از جمله تراکم استخوان و شرایط بدنی فرد بستگی دارد و نمی شود هر مانکن سایز صفری را بیمار دانست و مانع کار مانکن ها شد. یک خواننده ایتالیایی هم که مخالف این محدودیت ها و ممنوعیت ها بود گفت اگه سعی کنید مانع کار مانکنهایی شوید که درآمد خیلی خوبی دارند، آنها می کشنتان و بین این همه مانکن فقط دو – سه تای آنها آنورکسیا دارند.

درست در اوج این گفتگوها در هفته مد میلان یک دختر برزیلی دیگر هم جان خود را از دست داد. این دختر جوان به نام ماریا گالوا وی یرا یک دوره مانکنی گذرانده بود و با اینکه لاغر بود در ذهن خود فکر میکرد که خیلی چاق است. این دختر ۱۴ ساله وقتی مرد تنها ۴۰ کیلو گرم وزن داشت.

درادامه جار و جنجال در مورد استفاده از مانکن های خیلی لاغر یا به اصطلاح سایز صفر اگرچه بحث و جدل زیاد بود اما محدودیت خاصی اعمال نشد. نیما بهنود طراح لباس که در هفته مد نیویورک حضور داشت میگوید:

” در این فصل نمایش مد در نیویورک مانکن ها هم چهره ها و هم اندام هایشان نسبت به فصلهای قبل تغییر کرده بود. مانکنهایی که سایز های زیر صفر هستند در این فصل دیده می شوند اما تعداشان کمتر شده است. در هر شو دو یا سه تا از ین مانکنها بودند. “

اما این سر و صداها در هفته مد لندن که همین هفته گذشته به پایان رسید، شکل جدی تری به خود گرفت و طرفداران عدم استفاده از مانکن های خیلی لاغر یا به اصطلاح سایز صفر شدیدتر موضع گرفتند و حتی خیلی از مانکن های خیلی معروف مثل نائومی کمپل هم بر علیه مانکن های سایز صفر حرف زدند. نائومی کمپل گفته بود که مانکن های سایز صفر از نظر روحی مریضند و کسی به آنها نگفته که لاغر شوند و لاغری بیش از حد مثل استفاده از مواد مخدر یا نوشیدنی های الکلی است و یک امر روانی است که مسئولیت اش را نباید به گردن صنعت مد انداخت.

ولی بعضی از مانکن های دیگر مواضع مخالفی گرفتند و به جنبش ضد لاغری پیوستند. مثلا لوسی کلارکسون، که یک مانکن خیلی معروف است در هفته مد لندن شرکت نکرد و آن را تحریم کرد. لوسی گفت که قبلا مسئولین برگزاری هفته مد لندن جلوی چشم خودش به او گفته یودند که بدنش خیلی چاق و افتضاح است. و این مسئله باعث شده بود که بخواهد وزن کم کند و هر چه بیشتر وزن کم کرد کارهای بیشتری در نمایش های مد به او پیشنهاد شد. و این مسئله اینقدر از نظر روحی روی او تاثیر گذاشت که مدام سعی می کرد وزن کم کند. تا جایی که دچار مشکل روحی شده بود و این سوپر مدل هم تصمیم گرفت دیگر در هفته مد لندن شرکت نکند تا مسئولین برگزاری آن دست از استخدام مانکن های سایز صفر بردارند.

علی رغم فشار های زیادی که به مسئولین برگزاری هفته مد لندن وراد شد آنها از تصویب قانونی بر علیه استفاده از مانکنهای سایز صفرخودداری کردند و عملا مسئولیت این قضیه را به دوش طراح ها انداختند.

در بقیه نقاط اروپا هم اگرچه قاونی بر علیه استفاده از مانکن های خیلی لاغر یا به اصطلاح سایز صفر وضع نشده اما انگار بعضی از چیزها عوض شده. روشنک پریزاده طراح لباس در آمستردام هلند است:

” محدودیت قانونی برای شرکت ها در نظر نگرفته اند اما شرکت ها برای اینکه بر علیه آنورکسیا تبلیغ کنند دیگر از مانکنهای خیلی لاغری که فرم مردانه دارند و هیچ فرم زنانه ای ندارند استفاده نمی کنند.”

اما نظر مردم عادی در مورد مانکنهای خیلی لاغر یا سایز صفر چیست؟ آیا مردها آین مانکنهای خیلی لاغر را دوست دارند و می پسندند؟ یا برای انها زنان جذابی هستند؟ آیا زنها دوست داند مثل این مانکنها باشند؟

▪ مرد: ” بهیج عنوان، اصلا ! نه تنها من و نه هیچ کدام از دوستام از این هیکل خوششان نمیاد. ممکنه است این هیکل ها بدرد فشن ( مد) بخورد ولی ایده آل هایی که یک مرد از هیکل یک زن دارد خیلی با اینها تفاوت دارد. “

▪ زن: “من دوست ندارم اونقدر لاغر باشم که انگار روی استخوان یک جوراب رنگ پا کشیده اند.اونجوری احساس می کنی توی تنشون خون ندارند و جسد های مومیایی متحرکند…”

▪ مرد: ” یکی می بینید در سایز صفر صورتش سلامت به نظر میرسد که زیباست و خوشم هم میاد اما بعضی ها میبینید که انقدر خودشان را لاغر کرده اند فقط برای اینکه مدل باشند. اگه سلامت به نظر برسند بله، خوشم میاد.”

از طرف دیگر شرکت ” النا میور” گفته که میخواهد بعد از این از مانکن هایی که سالم هستند استفاده کند و در آخرین نمایش مد اش از مانکنهای سایز ۱۲ به بالا استفاده کرده.

جان لوییس هم که یک شرکت دیگر تولید لباس در بریتانیاست هم گفته که بعد از این میخواهد از مانکنهای سایز ۱۲ به بلا استفاده کند و گفته که چون بیشتر مصرف کندده ها از این سایز هستند این باعث میشه که با مشتریان منصفانه تر رفتار بشود.

حالا باید منتظر بمانیم و ببنیم که بقیه طراح ها و تولید کننده ها چکار می کنند. بنابراین اگر تصمیم دارید وزن کم کنید دست نگه دارید شاید تا سال آینده دیگر لاغری مد نباشد و طراح ها مانکنهایشان را از بین سایز ۱۲ به بالا انتخاب کنند.

منبع: آفتاب

اسکرول به بالا
مشترک گاهنامه سیبیتا شو
ایمیلت را وارد کن و دکمه اشتراک را بزن
خواندنی‌ها، دیدنی‌ها و شنیدنی‌های جذاب سیبیتایی
ثبت نامت انجام شد
منتظر شماره‌های بعدی گاهنامه سیبیتا باش